...a nie maszyną,
...a nie zabawką,
...a nie czymś bez uczuć.
...a nie zabawką,
...a nie czymś bez uczuć.
Jesteś słabym, szarym człowiekiem niczym nie wyróżniającym się od innych.
Chcesz zadowolić wszystkich, a nie zadowalasz nikogo. Za wiele osób zbyt dużo od Ciebie wymaga.
Chcesz zadowolić wszystkich, a nie zadowalasz nikogo. Za wiele osób zbyt dużo od Ciebie wymaga.
Az w końcu wypalasz się. I chęć życia znika z uczuciem, które towarzyszyło Ci, kiedy byłaś tamtym szczęśliwym człowiekiem, który potrafił radzić innym.
A dziś?
Kiedy sam nie dajesz sobie rady nie ma kogoś, kto by Ci pomógł wrócić do tamtego czasu.
Nie ma kogoś, kto by Ci pokazał, że nie jesteś bezwartościowa.
Dlatego czujesz się jak gówno.
Nic nie znaczące, leżące wśród innych gówien.
Nic nie znaczące, leżące wśród innych gówien.
Aż pewnego dnia zamierzasz planować swój koniec.
Ale jesteś zbyt słabym człowiekiem żeby to zrobić.
I chcesz, żeby oni wszyscy cierpieli.
Żeby się obwiniali.
Żeby się obwiniali.
Jesteś hipokrytą. Ale także panem swojego losu.
Nie chcesz żyć.
To nie dla Ciebie.
Ale jesteś za słaby.
...
żeby to zrobić
